تعویض مفصل زانو در تهران؛
بازگشت به حرکت با ارزیابی دقیق و جراحی تخصصی

یکی از متداول‌ترین باورهای قدیمی و اشتباه در ارتوپدی این است که می‌گویند: «ان‌قدر باید صبر کنی تا دیگر اصلاً نتوانی راه بروی و در سنین پیری عمل کنی!»؛ از سوی دیگر برخی تصور می‌کنند در سنین پایین‌تر جراحی کاملاً ممنوع است.

واقعیت پزشکی این است که 
«سن شناسنامه‌ای» معیار تعیین‌کننده نیست، بلکه «سن بیولوژیک و شدت افت کیفیت زندگی» زمان عمل را تعیین می‌کند. اگر فردی به دلیل ساییدگی شدید غضروف، خانه‌نشین شده، به دلیل دردهای مداوم شبانه دچار افسردگی شده یا مصرف طولانی‌مدت مسکن‌ها به کبد و کلیه او آسیب زده است، به تعویق انداختن جراحی صرفاً به این دلیل که به یک سن خاص نرسیده، توجیه علمی ندارد. به تعویق انداختن افراطی عمل باعث ضعف شدید عضلات ران و تغییر شکل شدید استخوان‌ها می‌شود که جراحی و ریکاوری آینده را پیچیده‌تر می‌کند.

در عین حال، در افراد جوان‌تر همیشه تلاش می‌شود تا با روش‌های محافظه‌کارانه جراحی به تعویق بیفتد تا نیازی به جراحی‌های تعویض مجدد در سنین کهنسالی نباشد. تصمیم‌گیری برای زمان طلایی جراحی، یک هنر بالینی است که از تعادل میان شدت درد، تخریب مفصل و نیازهای حرکتی بیمار حاصل می‌شود.